fbpx

Hoe ik de weg naar Italiaanse wijn vond

Als student treinde ik vroeger steevast op zondagavond terug naar mijn kot in Antwerpen, maar niet voordat er thuis samen werd gegeten. En daar hoorde altijd een goeie fles wijn bij. Dat maakte dat ik meestal de laatste trein nam en vaak was dat samen met mijn beste vriend die altijd wat met mij moest lachen omdat ik dan met blozende wangen, bepakt en bezakt, net op tijd op de zetel over hem neerplofte. Die blozende wangen kwamen omdat ik net iets te laat thuis was vertrokken, maar vooral omdat de wijn me een beetje naar mijn hoofd was gestegen.

Gebaar voor wijn drinken

Wat je hierboven ziet is het Italiaanse gebaar voor een aperitivo of een glas wijn te drinken.

Met de paplepel

Als je mijn blog al even volgt, dan is het je misschien opgevallen dat ik gepassioneerd ben door Italië. Anders was je hier ook niet. Maar wat je misschien nog niet wist, is dat ik ook een passie voor wijn heb. Passie is een groot woord, dat was er niet van dag één, maar dat is zo’n beetje gegroeid door de jaren heen.
Thuis kwam er altijd al goede wijn op tafel en meestal was die Frans of Italiaans. Dat laatste kwam vooral ook doordat mijn ouders nogal italofiel zijn – ik heb het niet van vreemden. Mocht dat niet zo geweest zijn, dan was de kans groot dat ik me verder had verdiept in Franse wijnen, in Côte du Rhône, bijvoorbeeld (mijn absolute favoriete wijnregio in Frankrijk). Maar het was wél zo, en daar werd allicht het eerste zaadje gepland van wat zou uitgroeien tot een grote liefde voor wijn, en meer bepaald nog voor Italiaanse wijn.

Ik heb mijn deel wijncursussen ondertussen wel gehad en heb daar ook een examen of twee over afgelegd. En eerlijk? Ik vind Franse wijn veel te veel werk. Al die verschillende Chateaux’ en eerste en tweede wijnen en Grand Cru’s … een kat zou haar eigen jongen niet meer herkennen. Ik weet dat niet iedereen het daar met mij over eens is – hè, papa? – maar dat is helemaal oké.
Hoewel ik ongelooflijk kan genieten van de klassiekers uit Bordeaux (voor een mooie Médoc-wijn zoals een Margaux of een Saint-Estèphe mag je mij altijd wakker maken) of de Rhônevallei, gaat mijn hart uit naar de Italiaanse wijnregio’s. En laat daar nu ook meteen mijn expertise als wijnliefhebber zitten.

Van hobby naar professional

Ik heb in totaal zo’n 5 jaar als wijnprofessional gewerkt en heb er nooit een geheim van gemaakt dat Italiaanse wijnen bij mij een streepje voor hebben. Persoonlijk ben ik niet zo’n grote fan van ‘Nieuwe Wereldwijnen’, zoals dat heet: wijnen uit Zuid-Amerika, Australië, Nieuw-Zeeland, de VS, …
Maar de uitzondering bevestigt de regel, want een van mijn favoriete Pinot noir’s komt uit Nieuw-Zeeland. En ik heb ook al schitterende wijnen gedronken van Napa Valley, net zoals ik grootse Malbec’s uit Argentinië heb mogen drinken. Dus het is natuurlijk niet zo zwart-wit. En toch keer ik altijd terug naar Italië. In Italië heb je ook echt àlles: de diversiteit van Italië als wijnland is ongezien. Zò veel verschillende druivensoorten (+350!), die worden verbouwd in elk van de 20 regio’s die Italië telt. Daar ben ik nog lang niet klaar mee, dat is een liefde voor het leven.

En hoewel ik van thuis uit wel de liefde voor wijn mee kreeg, was ik daar in het begin niet zo heel bewust mee bezig. Ik proefde en dronk vooral goede wijnen en ik kon echt wel een goede fles onderscheiden van eentje van ‘dunaldi’ (hoewel ze in die specifieke discountwinkel af en toe ook goede wijnen hebben!), maar veel bleef er niet van hangen. Achteraf bekeken vind ik dat best jammer, want zo heb ik dus jaren aan wijntraining gemist.

jules met fles barolo

Wijn 101

Toen ik, eenmaal afgestudeerd en niet langer afhankelijk van een studentenbudget, ook zelf op restaurant begon te gaan, moest ik plots zelf een fles wijn kiezen die goed bij mijn gerecht zou passen en daar botste ik tegen aan. I. did. not. have. a. clue. Tuurlijk, ik (her)kende wel wat namen, maar de bijhorende kennis bleef uit. Hetzelfde scenario in de supermarkt waar ik dan 10 minuten stond rond te draaien in de wijnafdeling van de plaatselijke Delhaize en vervolgens ging voor iets wat er leuk uit zag, niet te duur was en goed klonk. Een strategie die niet altijd waterdicht was, kan ik je vertellen. En dat begon me echt te frustreren, dus besloot ik van eens wat wijncursussen te volgen. In het begin waren dat vooral wat losse workshops, maar later heb ik ook enkele uitgebreide en degelijke wijncursussen gevolgd waar ik echt heb leren proeven en wijnen heb leren (her)kennen. De verschillende druivensoorten, het karakter van bepaalde wijnen, waar je op moet letten bij het kiezen van een wijn, en vooral: wat ik wel en niet lekker vond. Want daar gaat het uiteindelijk over, om te achterhalen welke wijnen je hart sneller doen slaan en voor dewelke je je neus ophaalt. En geloof me, eens je meer gaat verdiepen in wijnen, ontdek je ook die druivensoorten en regio’s waar je het liefste ver van uit de buurt blijft. Net zoals sommige mensen over hun nek gaan van buikspek, eieren, bloemkool met witte saus of paling in ’t groen (mijn persoonlijke horrorgerecht). Van de meeste van mijn wijnvrienden weet ik perfect welke wijnen ik ze niet moet voorschotelen, omdat ze die echt niet graag lusten. Wel zo handig.

reeks Italiaanse wijnen

Op restaurant

Mijn omgeving merkte natuurlijk ook dat ik me steeds meer in wijn begon te verdiepen en dat maakte wel dat ik sindsdien altijd en overal de taak van de wijnkeuze krijg toegewezen. Dat neem ik er met veel plezier bij. Meer nog, ik word helemaal blij van uitgebreide wijnkaart met vééél keuze. Dan ben ik gedurende 10 minuten iets minder aangenaam (of minder aanwezig) gezelschap, als was ik een kind in een snoepwinkel dat 5 frank te besteden heeft en de juiste zuurtjes wil kiezen – ja, zo oud ben ik.
Ik weet dat voor veel mensen een wijn kiezen op restaurant vaak stress oplevert en dat begrijp ik heel goed.

Wanneer je geen referentiekader hebt, is het moeilijk om een goeie keuze te maken. Pure natte-vinger-werk. En dan ga je al gauw voor een wijn die bekend klinkt of voor een druif waar je ooit al eens eerder van hebt gehoord.
Een voorbeeld. Er is een ‘beroemde’ restaurantwijn die veel brasserieën in Vlaanderen graag op hun kaart willen, nl. Château de La Commanderie uit Lalande-de-Pomerol (Bordeaux). Niet eens zo’n heel goede wijn (naar mijn bescheiden mening), maar immens populair omdat veel mensen denken een Pomerol-wijn te hebben gevonden voor een heel vriendelijke prijs. Ik zeg wel dénken, want het gaat hier helemaal niet over de appellatie Pomerol, maar wel over een wijngebied dat een stuk noordelijker ligt dan Pomerol, maar min of meer dezelfde naam draagt. Dat creëert verwarring en dan betaal je toch nog veel geld voor een middelmatige wijn. Om maar te zeggen dat het je echt helpt wanneer je een basiskader hebt waarmee je goeie keuzes kunt maken en niet zomaar iets kiest omdat het vaag bekend klinkt of omdat het Chardonnay is en dus wel oké zal zijn – ja, ik kijk naar jou!

Claire met fles wijn

Chianti Queens

Klinkt bekend? Goed nieuws: je bent niet alleen! Ik heb in mijn ‘wijnjaren’ heel vaak met wine dummies gesproken (en geloof me, die zijn er meer dan wijnkenners), en die vertelden me telkens opnieuw hetzelfde verhaal. Mijn verhaal. Want ook ik was daar ooit. Dus ik wéét waar het schoentje wringt en ik weet waarmee ik je kan helpen.

Voel jij je ook verloren in de wijnafdeling van de supermarkt of wanneer je een wijnkaart in je handen geduwd krijgt op restaurant? Heb je op reis in Italië een fantastische wijn gedronken, maar weet je bij benadering niet meer welke nu weer precies, laat staan dat je ‘m terug zou vinden? Wil je graag kunnen meepraten over Italiaanse wijn of wil je bij je volgende dinertje thuis je gezelschap verrassen met een fles Chianti Classico of Greco di tufo waar ze jaren nadien nog van spreken?

Dan heb ik iets voor jou, want ik maakte voor mensen net al jij een wijncursus, specifiek over Italiaanse wijn. Zonder moeilijk vakjargon, zonder technische shizzle waar je toch niets aan hebt, maar heel praktisch en hands-on. Een eenvoudige, maar duidelijke cursus die jou helpt je eigen smaakprofiel te ontdekken en zelfzeker wijn te kiezen, te kopen en te schenken. Thuis, in de supermarkt, in de wijnspeciaalzaak én op restaurant. Ik deel in mijn cursus alle kennis die ik door de jaren heen als wijnprofessional heb opgedaan en die jou gaat helpen om van wine dummy naar wijn-afficcionada te gaan. Beloofd.

Klinkt goed? Zet je naam dan nu al op de wachtlijst en dan ben jij er als eerste bij wanneer de deuren voor mijn Italiaanse wijncursus open gaan. Ik kan nu al zeggen dat we ook samen zullen gaan proeven, dus de plaatsen zijn beperkt!

A presto!
Claire

Wachtlijst Chianti Queens wijncursus

hoor als eerste wanneer de deuren opnieuw open gaan

Related Posts

Leave a Reply