fbpx

2020 of hoe het allemaal begon

Claire met de Italiaanse vlag

Met het kerstdiner achter de kiezen (was het voor jou zo goed als voor mij?) resten er nog een paar dagen in 2020. Laat ik geen open deuren intrappen en vertellen wat ik allemaal niet heb kunnen doen, welke vakantie we niet hebben gehad of welke grootse plannen niet werden uitgevoerd.

Laat ik het hebben over de dingen die er wel zijn gebeurd en die er misschien niet van waren gekomen als de trein gewoon was verder gedenderd. Ik ben er wel zeker van eigenlijk, dat ze niet waren gebeurd. Dan had ik waarschijnlijk niet ingetekend voor de cursus ‘Baas over eigen tijd’. Waardoor ik waarschijnlijk niet tot het besef was gekomen dat het tijd was om plaats te maken voor iets wat al langer in mijn hoofd speelde. Shout out to Anouck & Kelly van Werk & Leven! Die cursus, in combinatie met de eerste lockdown, plantte dat eerste zaadje in mijn hoofd.

Italofiel

En zo was het dat ik eind augustus de eerste post schreef op mijn blog, Belghissima. Uiteraard ging die over pizza. Say Italy, say pizza. Ik had nooit de ambitie om een zoveelste reisblog over Italië te schrijven. Er zijn er die dat veel beter doen dan ik en bovendien is dat ook niet iets waar ik per sé blij van word.
Waar ik wel blij van word, is mijn liefde voor Italië en all things Italian overbrengen aan jou, caro lettore/cara lettrice* (beste lezer/es). De gekke gewoontes, het bijgeloof, vreemde tradities, … dat soort dingen. En nu je er toch bent, kan ik je evengoed links en rechts wat nieuwe woordjes leren, toch?

Van kleins af aan ging ik met mijn ouders op reis in Italië (meestal Toscana en Umbria, af en toe ook wel eens richting de meren) en daar is het allicht begonnen. De liefde voor Italië zat er bij ons thuis ook al stevig in. Zo kwam de Italiaanse keuken op ons bord en klonk er ook al eens wat Italiaans links en rechts bij ons in huis.

Tijdens het Eurovisie Song Festival (toen dat nog leuk was) werd er steevast gesupporterd voor Italië (douze points pour l’Italie). Behalve in het legendarische jaar 1986 met Sandra Kim, zo chauvinistisch zijn we dan weer wel.

Italodisco

1986, dat brengt me bij mijn andere liefde: de jaren ’80. Verguisd en vervloekt, vol met mode faux pas en foute kapsels, maar voor mij het beste decennium ever. De films en de cheezyness, maar vooral de muziek. Ik zat, back in 1985, al klaar met mijn taperecorder om mijn eigen mixtapes te maken. En wil Italië nu toch wel niet net een heel popgenre op zichzelf vertegenwoordigen? De Italodisco! Raf, Ryan Paris, Al Bano & Romina Power, Ricchi e Poveri, … ik kan er maar Geen. Genoeg. Van. Krijgen. Dus da’s dan ook mooi geregeld, twee vliegen in een klap (= Prendere due piggione con una fave of ‘twee duiven vangen met een boon’).

Over Italodisco gesproken … ik keek het voorbije weekend Italië’s beroemdste kerstfilm Vacanze di Natale (= kerstvakantie, maar dat had je vast al wel begrepen). Uit 1983. Met foute kapsels, skiën in Cortona en una bella colonna sonora (= een goeie soundtrack) vol nationale en internationale 80’s hits. Does it get any better than this?

 

Italolove

Maar goed, back to the future, terug naar 2020. Terug naar het jaar dat Belghissima het daglicht zag. Want uiteindelijk kwam al dat op vakantie gaan in Italië enzo goed van pas toen ik later Mr. Italiano, beroepsitaliaan, leerde kennen. Ik verbaas me nog elke dag over vreemde Italiaanse kronkels, over het grenzeloze culinaire chauvinisme, over de verbruikte belminuten en over living on Italian time. Over de insides and outsides van leven als een Italiaan. En laten het nu net die dingen zijn die ik graag met jou wil delen. Die insidertips die je niet in je reisgids vindt, die kleine gewoontes of woordjes die jou zullen onderscheiden van de gemiddelde toerist. De quick wins die jouw volgende vakantie in Italië nét dat beetje makkelijker zullen maken. Of die je helpen begrijpen waarom die gekke Italianen de dingen doen die ze doen.

2020 was het jaar dat het allemaal van start ging en ik ga er graag nog even mee verder. Jij was er bij vanaf het begin! En het doet me ongelooflijk veel plezier dat je mee leest. Grazie mille!* (Heel erg bedankt!)

A presto, ragazzi!
Claire

Foto © An epic view

Related Posts

Leave a Reply