fbpx

Waarom Napolitaanse pizza de beste pizza is

Napolitaanse pizza

Zaterdag rond een uur of 6 ’s avonds. “Wat gaan we eten?” “Ik weet het niet, maar ik heb geen boodschappen gedaan, omdat jij gisteren zei dat we bij een van je klanten in Oudenaarde gingen eten …” Zo’n gesprekken worden er bij ons thuis soms gevoerd.
Zonder daar moeilijk over te doen, Mr. Italiano en Italianen in het algemeen zeggen nogal veel. Mr. Italiano zegt zelf dat ik niet altijd zo letterlijk moet nemen wat hij zegt. Dat is soms vervelend wanneer je iets probeert te plannen, maar verder is dat vooral een oefening in flexibiliteit en ‘living in the moment’. Ik laat het los. Ik laat het los. Ik laat het los.

Maar goed, daarmee heb ik dus nog geen eten, want de koelkast verkeert nog in post-vakantietoestand. Bovendien is het zaterdagavond (Niet gereserveerd? Nee sorry, alles is volzet) en is er weinig animo om naar Oudenaarde te rijden. Over naar Plan B. En als het niet teveel moeite (en centen) mag kosten, dan komen we nogal snel uit bij pizza. Wacht. Voordat je denkt dat we dan richting Domino’s – hoe gek spreken die trouwens het woord pizza uit in hun commercials? Pihzzah. Huh? – of een of andere middelmatige pizzatent trekken, wil ik zeggen dat we enkel en alleen originele Napolitaanse pizza eten en toevallig vinden we die vlakbij, in de Antwerpse wijk Zurenborg. Ja, ik beken: wij zijn pizzasnobs, en nog geen klein beetje.

In 2017 werd de Napolitaanse pizza uitgeroepen tot Unesco wereld erfgoed en wel met goede reden. De authentieke Napolitaanse pizza heeft dik en fluffy deeg dat minstens 2 dagen moet rijzen, met zuurdesem is bereid, en vervolgens gedurende max. 1 minuut in een speciale houtoven op 480°C gebakken. Dat maakt het lichter verteerbaar (hoewel dat een relatief begrip is, want ik moet altijd wat gaan liggen achteraf). Dus voor mij geen deep-pan, cheesy crust, classic, Dr. Oetker, Chicago style, crispy thin of andere would-be’s. Als je dan toch pizza eet, better make it count. 

Natuurlijk mag niet elke pizzaiolo (pizzabakker) zomaar beweren dat hij de echte Napolitaanse pizza maakt. Daarom gebeurt het dat een delegatie van de Associazione Verace Pizza Napoletana zich ook buiten de landsgrenzen begeeft om haar fel gegeerde ‘vera pizza napoletana®’-certificaat toe te kennen. In België zijn er slechts drie pizzeria’s die ‘VPN-pizza’ (cfr. Vera Pizza Napoletana) maken en die ook het certificaat konden bemachtigen, waaronder Pizzeria Bellini in Antwerpen waar pizzaiolo Biagio de plak zwaait – de andere twee vind je trouwens in Brussel en Waregem.

Fun fact over de pizza: die ontstond, ovviamente, in de straten van Napels waar de armsten met een lapje brood of deeg in de hand, deur aan deur gingen in de hoop wat groenten, aardappelen, kaas of andere restjes te krijgen om hun honger te stillen. De beroemdste pizza, de margherita, werd naar het schijnt ter ere van de koningin Margherita gecreëerd in de nationale driekleur: rode tomatensaus, witte mozzarella en groene basilicum.

Trouwens, Pizza Hawaii is niet Italiaans, maar werd in de jaren ’60 door een Canadees, godbetert, geïntroduceerd. Vraag nooit (never ever) een pizza hawaii in Italië, want je wordt manu militari uit het restaurant verwijderd. Trust me on this one.

Maar terug naar onze zaterdagavondplanning. Bij hoge uitzondering zaten we gisteren al om 7 uur aan onze pizza (honger!). Doorgaans lukt ons dat niet voor een uur of 9 of 10, tot grote frustratie van onze Belgische vrienden die tegen dan al een appelflauwte hebben. Of erg dronken zijn van het eindeloze aperitieven. Probeer je daarentegen in een van de populairste pizzeria’s in Napels een tafeltje te bemachtigen tussen 9 en 1 uur ’s nachts, verwacht je dan aan lange wachtrijen. Een uur of langer wachten is daar heel normaal. Hier in Antwerpen werd het voor ons beiden de Pizza Nerano (met een crème van courgette en buffelmozzarella). Buonissima! (* Heel erg lekker!)

A presto, ragazzi!

Meer tips en verhalen over Italië?
Sì, volentieri!*

Genoten van deze post? Ik deel elke week een nieuwe post over mijn ervaringen in Italië, de taal, de tradities en andere italian shizzle. Lees je graag mee? Laat dan hieronder je naam en e-mailadres achter en dan valt mijn eerstvolgende nieuwsbrief ook bij jou in de bus. Ciao, a presto! (*ja, graag!)

Related Posts

Leave a Reply