fbpx

Hoe je Riccardo Cocciante toch kent, zelfs als je niet weet wie dat is

Bart Peeters, Marco Borsato en André Hazes zitten samen op café … Het zou de start van een flauwe hollandermop kunnen zijn, maar laat ik je die besparen. Maar ik heb wel een vermoeden waar het gesprek tussen de drie heren, pilsje in de hand, over zou kunnen gaan.

Want wat hebben Bart Peeters, Andre Hazes (senior) en Marco Borsato met elkaar gemeen? Het meest voor de hand liggende antwoord is uiteraard dat ze alledrie populaire Nederlandstalige zangers zijn met elk een trouwe schare fans. Correct. Maar er is nog iets dat hen verbindt en dat geheim is dat ze zelf grote fans zijn van Riccardo Cocciante en minstens een nummer van Riccardo Cocciante coverden. “Riccardo Wie?!” Riccardo Cocciante, een Frans-Italiaanse singer songwriter, beroemd in Italië en ver daarbuiten. Ook in België en Nederland, zo blijkt.

Portret Riccardo Cocciante

Ricky voor de vrienden

“Als hij zo populair is, waarom heb ik daar dan nog nooit van gehoord?” hoor ik je vragen. Geen idee. Tot voor enkele jaren was hij ook bij mij een blinde vlek in mijn kennis van hedendaagse Italiaanse muziek. En nochtans werkte hij samen met grote namen zoals Ennio Morricone en Vangelis (al weet ik niet of je dat laatste hardop moet zeggen). Dat zijn muziek gretig wordt gebruikt door verschillende artiesten haalde ik hierboven al aan. Nog bekende namen zijn Paul de Leeuw, Danny De Munck en, al wat langer geleden, Liesbeth List. Zijn muziek is een tikje dramatisch, hij is dan ook erfelijk belast langs twee kanten met een Franse moeder én een Italiaanse vader. Emotional overkill? Misschien. Riccardo groeide op in Frankrijk en verhuisde op 11-jarige leeftijd met zijn familie naar Rome, waar hij Italiaans leerde. Tot dan toe sprak hij enkel Frans, wat maakt dat Italiaans pas zijn tweede taal is en hij bijgevolg altijd helder en goed verstaanbaar is. Ik vind dat persoonlijk wel fijn, want ik begrijp ook effectief waarover zijn liedjes gaan. Mocht je dus Italiaans (willen) leren, dan kan ik je hem warm aanbevelen om je taalkennis wat verder bij te spijkeren.

Portret Andre hazes senior

Steal like an artist?

Ragazzi, ik ga hier een paar bubbels doorprikken. Want een hoop van Marco Borsato’s grootste hits zijn covers van Cocciante. Nu was André Hazes senior ook niet vies van even flink te gaan shoppen in de back catalogue van andere artiesten en hij deed dat onder meer in die van Cocciante. Zoonlief ‘Dree’tje junior’ deed dat trouwens nog een keertje over met exact hetzelfde nummer (best handig als zanger wanneer je vader al wat leuke liedjes bij elkaar schreef). Tot slot wist ook de immer sympathieke spring-in’t-veld uit Boechout, Bart Peeters, dat je niet altijd het warm water opnieuw moet uitvinden.

Nu heb ik zelf nog niet zo gek lang geleden Bart Peeters’ œuvre ontdekt. Ik kende ‘m eigenlijk enkel van tv en natuurlijk van het onsterfelijke Leugenpaleis (cfr. de legendarische radioshow op Studio Brussel uit de jaren ’90), maar wat blijkt? Bart Peeters is meer dan een ‘nonkel Bob‘ met ADHD. Meer nog, ik vind dat hij grappige, heel rake, en bij momenten zelfs ontroerende teksten schrijft. En die zet hij dus ook wel eens op muziek van, jawel, Riccardo Cocciante. ’t Is trouwens via Ricky dat ik Bart’s muziek ontdekte. Bart, als je dit leest, ik ben fan.

3 x Riccardo Cocciante

Zijn naam mag dan misschien niet meteen een belletje doen rinkelen, maar je kent vast een hoop van zijn liedjes. Hier volgen 3 van zijn bekendste hits in de versie van Marco Borsato, Bart Peeters en André Hazes. Luister even mee naar wat Ricky zoal bij elkaar schreef en wat de heren hierboven ermee deden.

Eurosong style
Marco, de luidste

Subtiliteit was nooit Marco Borsato’s sterkste kant. Veel bombastische blazers in deze up tempo versie van Cervo a primavera uit 1980, die Marco in 1995 naar de hoogste regionen van de hitparade katapulteerde met Ik leef niet meer voor jou. Ook voor de hits Waarom nou jij (Quando finisce un amore) en Margherita ging Borsato te raden bij Cocciante. Trouwens, ook voor die andere monsterhit De meeste dromen zijn bedrog ging Marco shoppen in Italië. Hij kwam thuis met Storie di tutti i giorni van Ricardo Fogli.

Radio 1 style
Bart, de grappigste

Bart Peeters blijft dicht bij de orchestratie van Celeste Nostalgia (1982) waarin hij de smeekbede van een man met verlatingsangst brengt in zijn frivole mix van humor en miserie in Allemaal door jou. Een lach en een traan, quoi.

Levenslied style
André, de zwaarste

André Hazes’ leven was er niet een van rainbows and unicorns. De tragische figuur was ervaringsspecialist avant la lettre en die levenservaring maakte hem de koning van het Nederlandse levenslied. In 1983 schreef hij eerst Nee nooit meer op de muziek van Ancora. Later in 1994 ging hij opnieuw aan de slag met Cocciante’s hit Se stiamo insieme waarvan hij Ik leef m’n eigen leven maakte. Ook André Hazes jr. zou 20 jaar later die versie nog een keer opnemen. En de Italiaanse hit inspireerde blijkbaar niet alleen de beide André’s, want ook Danny De Munk (die van Ciske De rat) nam zijn versie op in 1991 onder de naam Ze zei niet een keer ik hou van jou. Iets minder geslaagd, secondo me.

Hoogdagen van de 80’s Italopop

Riccardo Cocciante werd in de jaren ’80 internationaal bekend met zijn grootste hit Sincerità. Het betekende zijn grote doorbraak in Italië en Frankrijk en het leverde hem daar ook de status van superster op. Ondanks het succes van de italopop is hij daarbuiten nooit echt doorgebroken, maar wie goed oplet vindt hem dus soms verstopt in de liedjes van andere artiesten. Vandaag de dag houdt hij zich vooral bezig met het componeren van musicals.

Zijn er Italiaanse artiesten die jij absoluut het einde vindt, maar waar geen Belg ooit van heeft gehoord? Laat het eens weten in de comments.

A presto, ragazzi!