fbpx

Hoe ik Italiaans leerde op turbo speed

Claire en vriendinnen voor de duomo in Firenze

Jaren ongeteld heb ik me in Italië beholpen met een allegaartje van Italiaans dat ik leerde uit boeken in het genre ‘Italiaans voor Dummies’ en uitdrukkingen die ik links en rechts oppikte van Italianen. Ik heb me ook op enkele taal-apps gegooid (waarbij ik Babbel en Rosetta Stone trouwens de beste vind) die me best veel woordenschat hebben opgeleverd, maar een echte opleiding Italiaans had ik nooit eerder gevolgd.

Vroeger heb ik me wel eens laten vangen aan een opleiding Spaans voor volwassenen, omdat een vriendin die al volgde en en ik de docent kende – ¡hola, Julio! – maar dat was niet echt mijn ding. Het feit dat het Spaans was en geen Italiaans had daar allicht iets mee te maken, maar goed. Grootste probleem is dat de samengestelde klassen in avondonderwijs niet homogeen zijn waardoor je al snel met heel wat verschillende snelheden in een klas zit. Dat schiet niet op. En laten we wel wezen, met een full-time job is het niet evident om je een nieuwe taal eigen te maken. So no more school for me.

Tot ik via een Italiaanse vriend de Università per Stranieri in Siena ontdekte. Een universiteit met een ruim aanbod aan verschillende talen, maar vooral bekend voor haar Italiaans voor anderstaligen. En geschikt om Italiaans te leren als volwassene. Ik heb een hoop organisaties en opleidingen met elkaar vergeleken en ik kan je al vertellen dat naast locatie en de manier van lesgeven, ook de prijzen enorm uiteen lopen. Het hangt er wat van af hoe gemotiveerd je bent (check!) en of je bereid bent om elke dag minstens 5 uur in de schoolbanken te zitten (en check!), maar voor mij was de formule van de Unistrasi ideaal.

Luchtfoto van Siena

Siena of Perugia

De campus in Siena is sterk gelinkt aan de universiteit van Perugia, meteen ook een van de oudste universiteitssteden van het land (en van de wereld!). Het Sienese gebouw waarin de universiteit dezer dagen gevestigd is mag dan niet zo’n rijke cultuur hebben als die van grote zus in Umbria, maar vergis je niet, de taaluniversiteit bestaat al sinds 1588. Ze weten dus waar ze mee bezig zijn.

Ik had zowel Siena als Perugia meerdere malen bezocht en voor mij was de keuze dan ook snel gemaakt. Perugia is mooi, maar klein. Siena is nu ook niet meteen wat je noemt een metropool, maar het is een prachtige middeleeuwse stad met een rijke cultuur, veel musea (die je met je studentenkaart ook allemaal gratis kunt bezoeken), goeie restaurants en het ligt centraal in Toscane wat het de perfecte uitvalsbasis maakt voor tripjes op de momenten dat je niet met je neus in de boeken zit. Shoppen in Firenze. Next stop, wijn proeven in Montalcino!

Terug naar school

De keuze was gemaakt, ik ging naar Siena! Nu heb ik het geluk dat ik mijn job als designer zowat overal kan doen, wat de beslissing natuurlijk makkelijker maakt dan wanneer je een 9 to 5 job hebt met een baas die verwacht dat je elke dag netjes op kantoor verschijnt. ’t Is niet zo dat ik onbetaald een half jaar in Italië bella figura kon gaan maken, dus bleef ik ook gewoon doorwerken, zij het dan 1500 km zuidelijker dan mijn kantoor hier in België. Dat ging zo: mijn ochtenden spendeerde ik in de universiteit tot een uur of twee, daarna een snelle lunch en dan naar huis om aan mijn werk voor die dag te beginnen. Dat was redelijk pittig, maar het was het dubbel en dik waard.
Mijn klasje van ongeveer 15 studenten was erg heterogeen met studenten van alle leeftijden (18 – 84 jaar), nationaliteiten (Japan, China, de VS, Rusland, Spanje, Frankrijk, …) en achtergronden (zo hadden we studenten, een gepensioneerde leraar, een advocate, een journalist, een bankbediende …).
Ik kan met de hand op het hart zeggen dat ik nooit eerder met zoveel plezier en enthousiasme naar de les ging.
Ma come mai?*
(Wie had dat ooit gedacht?)

John Travolta in Grease

CILS

’t Zijn dus niet die soort ‘cils’ die hier aan ’t multiplyen zijn en ondanks zijn Italiaanse roots spreekt John Travolta ook geen Italiaans. Het duurde even voor ik zelf wist wat die cils (‘tsjiels’) dan wel waren. Het bleek om een diploma te gaan. Deze Certificazione di Italiano come Lingua Straniera is een internationaal erkende certificatie die je niveau van Italiaans bepaalt.

In Europa hanteren we een uniform systeem van taalniveaus (EALTA) dat wordt aangeduid in een volgorde van A1 tot en met C2. Dat kan handig zijn als uitwisselingsstudent of wanneer je solliciteert voor een job waarin je taalkennis belangrijk is, maar het is absoluut noodzakelijk wanneer je in aanmerking wil komen voor het Italiaans staatsburgerschap.

De Unistrasi is een officieel testcentrum en richt meermaals per jaar de CILS-examens in voor de verschillende niveaus. Voor het examen moet je je vooraf inschrijven en je betaalt ook voor je deelname.

Julia Roberts in Eat Pray Love

Italian Bootcamp

Elizabeth Gilbert wist het al in Eat, Pray, Love. Als je snel Italiaans wil leren, is studeren in Italië dé beste manier. Dat schaamteloos elke dag pasta, pizza en gelato eten even buiten beschouwing gelaten. Je krijgt elke dag les van native speakers die je dwingen om vanaf het eerste moment Italiaans te spreken. Een niet te onderschatten voordeel dat wij Vlamingen hebben op pakweg Aziatische studenten, is dat we doorgaans minstens een mondje Frans en Engels spreken en dat biedt ongekende voordelen als het op woordenschat aankomt. Tot grote frustratie van mijn Chinese medestudenten begreep ik zo heel wat woorden die ik nog niet had geleerd, maar die sterk lijken op een Frans, Engels of Spaans woord. Om nog maar te zwijgen over Latijn. En hoewel het voor ons de normaalste zaak van de wereld is, spreekt lang niet iedereen Engels, waardoor de enige gemeenschappelijke taal om te communiceren met die mix van nationaliteiten, juist … Italiaans is.

Bovendien spreek je ook veel Italiaans buiten de universiteit: bij het boodschappen doen, naar de markt gaan, op café gaan, naar musea, uit eten gaan, gaan winkelen, … Ik woonde, werkte en studeerde gedurende een half jaar in Italië en vloog gemiddeld een keer per maand over en weer naar België. En het is gek hoe ik in die maanden telkens wanneer ik voet op Italiaanse bodem zette, het gevoel had dat ik thuis was. En niet andersom. Ik denk dat het daar pas echt vorm begon te krijgen, die drang om ooit naar Italië te verhuizen. Italia, ti voglio bene (*Italië, ik zie je graag).

Ook zin in studeren in Italië of heb je zelf een ervaring? Laat het weten in de comments!

A presto, ragazzi!

Unistrasi praktisch

Enkele tips mocht je ook overwegen in Siena te gaan studeren. Je kunt in principe op eender welk moment instappen in een module, maar ik raad je sterk aan om aan het begin van een trimester te starten (oktober, januari, april). Op die manier haal je het meeste uit de lessen en vermijd je dat je instroomt in een gezellig groepje dat al twee maanden eerder startte én bijgevolg al meer kennis heeft (het blijft Italië qua organisatie). Bovendien niets zo vervelend om als nieuweling binnen te komen in een groepje dat elkaar al kent.

Elke eerste dag van de maand organiseert Unistrasi een toelatingsexamen dat uit een schriftelijk en een mondeling onderdeel bestaat. Op basis van je resultaat word je de dag zelf nog ingedeeld in het juiste niveau. De tweede dag van de maand starten de lessen dan echt. Op het einde van de maand leg je een examen af over wat je die maand geleerd hebt. Op het einde van het trimester krijg je een groter examen dat bepaalt of je verder mag naar het volgende niveau. Daarvan ontvang je ook een officieel diploma met je behaalde resultaten.
Fun fact: Italiaanse universiteiten hanteren een uniek puntensysteem dat quoteert op 30 punten en dus niet op het eenvoudiger deelbare 10, 20, 50 of 100 punten (ovviamente). Om over te mogen naar een volgend jaar of een volgende module moet je een minimum resultaat van 18/30 behalen.

Het inschrijvingsgeld voor niet-beursstudenten bedraagt 600 euro /maand. Vanaf 3 maanden of meer krijg je korting op het inschrijvingsgeld. Je werkt een module af op 3 maanden.

Still uit Clayton en Parker Calvert’s film Siena by Air.
Still
uit de film Eat. Pray. Love.