fbpx

Apericena ... of hoe je toch elegant dat late dinner haalt

Italiaans buffet met aperitiefhapjes

Tijdens de corona-lockdown knepen we een oogje toe, maar onder normale omstandigheden start aperitivo rond 7 uur ’s avonds. ’t Is een moment om even te unwinden, en ook om een klein hapje te eten om de grootste honger te stillen. Want wie prikt er niet graag een olijfje weg bij zijn Aperol spritz? Italianen in ieder geval wel en zij tillen het concept aperitivo meteen naar een hoger niveau in de vorm van apericena. Is het een hapje, is het diner? Nee, ’t zit er eigenlijk net tussenin. Apero (= aperitief) + cena (= diner) is perfect om die uren die jou nog verwijderen van je diner te overbruggen. Bij ons in België (en laten we wel wezen, vooral in de buurt van Vlaamse kerktorens) hebben we vork en mes vaak al in de aanslag om 6 uur (of zelfs vroeger). Maar hoe zuidelijker je gaat, hoe later mensen eten. In Italië op restaurant gaan tegen 10 uur is bijgevolg eerder regel dan uitzondering en opnieuw, hoe zuidelijker hoe later. Zo gebeurt het dat ik me soms rond 11 uur ’s avonds in een file bevindt voor een populair Napolitaans restaurant om een tafel te bemachtigen. Maar no biggie, want dan heb ik mijn apericena al achter de kiezen.

Apericena is happy hour

Het fenomeen van het aperitivo kwam overwaaien uit het noorden van Italië en kon al snel het hele land bekoren. Of je nu thuis eet of je hebt nog restaurantplannen, er is altijd tijd om met je vrienden af te spreken in de bar. Aperitivo gaat sowieso meer over de hapjes dan over wat je drinkt, bovendien zijn die hapjes inbegrepen in de prijs van je drankje. Italianen zijn op zich niet zo’n drinkers, en ze camoufleren hun alcohol intake graag met wat hapjes. Vandaar dat ze heel makkelijk de toeristen eruit pikken, namelijk de mensen op een terras met een glas wijn of een spritz zònder hapjes. Dat kan wat tricky zijn voor niet-ingewijden, want hoe geraak je op een beetje ’n elegante manier aan die hapjes?

Hoe doe ik een aperitivo?

When in Rome, do as the Romans do. Stap 1: installeer je op een terras of kies een plaatsje binnen.
Stap 2: bestel je favoriete aperiefdrankje en begeef je vervolgens naar de bar waar de hapje staan uitgestald. Stort je daarbij niet als een roedel hongerige wolven op het hapjesbuffet, maar doe het con calma, met enige gratie. Alsof je helemaal geen honger hebt, maar het staat daar nu toch, dus why not. Meestal vind je daar een selectie koude antipasto-achtige hapjes en stuzzichini (fingerfood): olijven, kaas, salume, chips, charcuterie, bruschette, mini sandwiches, tramezzini (van die driehoekige boterhammetjes zonder korstjes) etc. Soms krijg je zelfs warme minivarianten van pizza, hamburgers, soep of risotto. Op sommige plaatsen krijg je trouwens een bordje met hapjes dat al voor jou werd samengesteld dus check eerst even bij de andere gasten. Het aanbod varieert sterk naargelang de regio en uiteraard heeft elke bar zo zijn eigen stijl. Bij twijfel over bij welke bar je kiest om jezelf het komende uur voor te barricaderen, volg je best de locals. Die weten perfect waar je de beste hapjes vindt. Zie je een groep mensen met een glas in de hand voor een bar rond aperotijd, dan kun je er op vertrouwen dat er hapjes zijn en dat die de moeite waard zijn. Maar wees alert, dit principe werkt enkel met locals, groepjes Engelse toeristen daarentegen zijn niet per sé een goede graadmeter (au contraire, quoi).

Overvloedige aperitivo bolognese

Apericena is all-inclusive

Wij Belgen zijn niet gewend om iets gratis te krijgen en al zeker niet op restaurant of in een bar. Wie dus niet bekend is met het fenomeen vraagt zich misschien af hoeveel die hapjes dan wel kosten. Daar kan ik kort over zijn, helemaal niks. En hoeveel mag je daar dan van eten? Zoveel als je maar wil (maar hou het netjes). ’t Is helemaal oké om een keer (of twee) terug te gaan om je bordjes opnieuw te vullen. Maar ’t is wel zo sympathiek om daar ook nog een extra drankje bij te nemen. Het is niet, ik herhaal, niet de bedoeling om je bord meteen te vullen met een berg eten (zoals we allemaal al wel eens die Russische toeristen hebben zien doen in het all-inclusive resort). Je kunt gewoon terug gaan, er is genoeg voor iedereen. Het buffet wordt meestal ook aangevuld zolang aperitieftijd duurt (dat is doorgaans tussen 7 en 9 uur, maar in de toeristische centra starten ze er ook al wat vroeger mee).

Apericena is cheap dinner

Wat ik je nu ga vertellen is niet helemaal bon-ton, maar iedereen doet het, dus ik kan het evengoed gewoon delen. Apericena kan ook gewoon een goedkope manier zijn om een diner op restaurant uit te sparen. Of gewoon, omdat je geen zin hebt in koken of om je presentabel te maken om uit te gaan. Zo keerden we vorige maand terug naar huis na een dagje strand, helemaal plakkerig van de zonnecrème, zout in de haren, bikini amper droog, enfin, je ziet het voor je. ’t Was al redelijk laat en we hadden echt geen zin meer om eerst nog thuis te douchen om daarna uit eten te gaan. Dus hebben we ons in een bar met goede faam geparkeerd, een paar cocktails besteld en ons tegoed gedaan aan een een apericena. Antipasti, warme hapjes, … de hele santenkraam, kortom overvloed. Et voilà, het doel was bereikt, we hadden eigenlijk geen avondeten meer nodig. Ik raad je niet aan van dat al te vaak te doen, want ze zien je komen, maar ’t is een noodoplossing die soms goed van pas komt.

Aperol spritz

Apericena is Spritz & Co

Allemaal goed en wel die aperitivo, maar zo’n bar doet dat natuurlijk niet zomaar. Die wil gewoon dat mensen  drankjes blijven bestellen. Wat drinken Italianen dan zoal? Ook dat hangt een beetje af van de regio en persoonlijke voorkeur uiteraard. Prosecco doet het altijd goed, zeker in het noorden van het land, omdat het daar nu eenmaal vandaan komt (cfr. Veneto). In Piemonte en Lombardia staat er ook vaak Franciacorta op het suggestiebord. Ook dat is een schuimwijn, maar is doorgaans gemaakt van een champagneblend en wordt bovendien geproduceerd volgens de ‘methode champenoise’. Dat klinkt duur en dat is het ook. In het goedkopere segment doet wijn het altijd goed. De meeste (wijn)bars bieden vaak een selectie per glas aan in rood en wit. Steeds vaker vind je ook cocktail classics zoals bijvoorbeeld Gin & tonic, maar als het gaat over het ‘aperitief der aperitieven’ dan komen we uit bij de spritz. Het iconische merk Aperol wist haar naam handig te verbinden met het woord spritz (een beetje vergelijkbaar met een longdrink cocktail), een verfrissend en licht bitter drankje dat de honger wat aanscherpt. Er bestaan ook varianten met Campari, maar Aperol blijft toch de absolute favoriet. Het is een aperitief op basis van kruiden en appelsien. Om een spritz te maken, gebruik je gelijke delen prosecco en Aperol en het geheel wordt afgetopt met veel ijs en een scheutje club soda (spuitwater). Een schijfje appelsien maakt het geheel af. ’t Heeft ook een vrolijk kleurtje en met een glas Aperol spritz ben je wel even zoet. Ideaal dus om de avond in te zetten. Salute! (*gezondheid!)

A presto, ragazzi!

Meer tips en verhalen over Italië?
Sì, volentieri!*

Genoten van deze post? Ik deel elke week een nieuwe post over mijn ervaringen in Italië, de taal, de tradities en andere italian shizzle. Lees je graag mee? Laat dan hieronder je naam en e-mailadres achter en dan valt mijn eerstvolgende nieuwsbrief ook bij jou in de bus. Ciao, a presto! (*ja, graag!)

Aperol spritz photo by Paul Hanaoka on Unsplash